Soms kun je uren twijfelen aan wat je zal gaan doen. Daar staat dat witte doek dan. Wat dat aangaat is een foto maken gemakkelijker, die maak je gewoon en daar denk je niet zoveel bij. Een doek dat wit is roept meteen vragen op. Waarmee zal ik dat gaan vullen en waarom? De ene vraag roept de andere op en zo gebeurt er weer eens helemaal niets. Mijn drive is altijd geweest  dat ik wilde laten zien hoe mooi het leven is en hoeveel ik van anderen hou. Maar soms als het zo regent zoals nu en de baby verdrietig is drijf ik weg van de goede bedoeling. Het gaat ook om het juiste moment te kiezen, zoals je ook niet op elk moment van de dag in de stemming bent om aan filosofie te doen of in gebed/meditatie te gaan.